Frywolitką nazywamy koronkę wykonywaną na czółenku lub igle. Najprawdopodobniej technika ta była znana już w starożytnym Egipcie (brak na to dowodów materialnych, choć znaleziono w grobowcach faraonów węzły przypominające makramy) i Chinach.

W latach dwudziestych minionego wieku, popularność przyniosły liczne publikacje książkowe dostarczające atrakcyjnych wzorów chętnie wykorzystywanych aż do dziś. Druga wojna światowa i jej konsekwencje spowodowały zanik zainteresowania tą techniką na rzecz bardziej prozaicznych wyrobów rękodzielniczych niezbędnych w codziennym życiu jak swetry, skarpety, szale, czapki czy rękawiczki. Dopiero pod koniec dwudziestego wieku wzrosło zainteresowanie ta techniką i trwa do dziś wróżąc jej świetlana przyszłość.

Nazwa „frywolitka” wywodzi się z języka francuskiego i oznacza po prostu koronkę. W języku angielskim znana jest pod nazwą „tatting”. Jej pochodzenie nie jest znane. „Occhi” to nazwa, pod którą rozpowszechniona jest we Włoszech i Niemczech. W języku francuskim i hiszpańskim jest to „frivolitè”.

Przybory i nici

Niezbędnymi przyborami do wykonywania koronki czółenkowej są: czółenka, szydełko, igła i nożyczki oraz nici.

W Polsce ogólnie dostępne są czółenka plastikowe. Najczęściej są to czółenka produkcji niemieckiej w dwóch wariantach widocznych na zdjęciu poniżej. 
 

    

Pierwsze, to czółenka zbudowane z dwóch części spinanych na wtyk. Drugie składają się z wyjmowanej szpulki oraz szydełka. Ceny tych czółenek są w różne, jednakże nie przekraczają 20 zł.

Duże czółenka, autorstwa J. Stawasza, wykonane z pleksi, z możliwością regulacji docisku, są świetnie wyważone i dobrze leżą w ręce. Można na nie nawinąć dużą ilość nici, co nie jest bez znaczenia przy tworzeniu większych form koronkowych. Ich cena jest dość wysoka.

Zdjęcie 3 – Czółenka J. Stawasza

Od czasu do czasu na Allegro można nabyć drewniane czółenka, natomiast znacznie większy wybór czółenek można znaleźć na eBay.

Nici, z których będziemy korzystać przy tworzeniu koronki maja pierwszorzędne znaczenie, bowiem od ich skrętu zależy wygląd gotowej frywolitki i komfort pracy z nimi.

Na rynku mamy wiele firm oferujących nici. Według mnie najlepsze są nici firmy Coats o nazwie Aida oraz firmy Altin Basak o nazwie Maxi.

Zdjęcie 4 – Nici

Większość firm posiada w swojej ofercie szeroką gamę kolorystyczną, w tym melanże. Klasyczna koronka frywolitkowa jest biała lub beżowa. Grubość nici określona jest numerami od najgrubszej: 05 do najcieńszej: 80. Aby osiągnąć efekt niebywałej lekkości, najlepiej używać nici od nr 30 i wyżej.

Komentarze (2)

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą dodawać komentarze.
Proszę zaloguj się lub zarejestruj.