Przychodzi taki moment, kiedy biżuteryjki czują nieodpartą chęć własnoręcznego tworzenia koralików. Przyczyny są różne – czasami po zakupach półfabrykatów już nas nie stać na kryształki, masy perłowe itp., czasami mamy pomysł na biżuterię, której istotnym elementem są koraliki, których kształt i kolor już sobie dokładnie wyobraziłyśmy, a których nie ma w żadnym sklepie, a czasami chcemy spróbować czegoś nowego.

    A tutaj przychodzą nam z pomocą ogromne możliwość, jakie niesie ze sobą stosowanie masy termoutwardzalnej (modeliny). Jednym słowem: modelina daje nam wolność tworzenia.

Zakup modeliny

     Kupno modeliny nie stwarza zbyt wielkiego problemu – jest dostępna w większości sklepów papierniczych, a z cała pewnością znajdzie się w każdym, hipermarkecie. Istnieje również możliwość zakupienia tejże masy w sklepach internetowych.

     Na rynku polskim możemy wybierać spośród kilku producentów (krajowych oraz zagranicznych), a oferowane przez nich produkty zazwyczaj różnią się niektórymi własnościami, np. czas utwardzania, intensywność koloru, plastyczność, łatwość łączenia kolorów. Nie istnieje idealna modelina dla każdego, wszystko zależy od indywidualnych preferencji oraz jej przyszłego przeznaczenia. Niektórzy wolą twardszą masę, która nie będzie „ciapowata”, innym formowanie takiej modeliny może sprawiać trudności. Możesz planować tworzenie własnych barw, lub też stawiać na wyraźną granicę między łączonymi kawałkami w różnych kolorach.

     Musisz sama sprawdzić, który producent stanie się Twoim ulubionym. Gdy już zdecydujesz, że chcesz się bawić w tworzenie własnych koralików rozważ zakup modeliny producenta, który oferuje każdy kolor oddzielnie. Na początek: polecam kupno 2 paczek modeliny jednego producenta – pamiętaj, że w paczkach zazwyczaj są podstawowe kolory i to Ty będziesz musiała stworzyć ciemny zielony, jasny zielony – uwzględnij to w swoich zakupach.

Narzędzia pracy

     Głównym narzędziem pracy stają się Twoje dłonie. Warto je od czasu do czasu zwilżać wodą tak, aby modelina się do nich nie kleiła.

     Jeżeli będziesz chciała wykonywać koraliki nie tylko o kulistym kształcie, ale również sześciany czy walce potrzebne będzie ostrze do cięcia masy – żyletka, skalpel lub nożyk. Właściwości modeliny wymagają, aby narzędzie było ostre. Inaczej będą się tworzyć zagłębienia w miejscu nacięcia.

     Do robienia oczek w koraliku niezbędne będzie posiadanie szpilki, wykałaczki, patyczka do szaszłyków czy też cienkiego szydełka - przy czym obowiązują ta sama zasada, co przy ostrzu – narzędzie to musi być ostre tak, aby nie powstawało wgłębienie w miejscu „wkłucia”.

     Pamiętaj, że praca z modeliną może brudzić podłoże, na którym pracujesz, – zatem nie rób tego bezpośrednio na biurku, ale przygotuj sobie jakąś podkładkę- ja stosuję kawałek drewnianej płyty, która notabene nie jest najlepszym stanowiskiem pracy – bardziej nadają się plastikowe podkładki. Aby nasze koraliki nie kleiły się do podłoża możesz zwilżać podłoże (plastik) lub podłożyć silikonowany papier do pieczenia (drewno).

     Większość prac z modeliną wymaga jej wielokrotnego wałkowania – a zatem będzie potrzebny wałek/ butelka/ jakikolwiek twardy przyrząd o walcowatym kształcie. Jeśli po pewnym czasie zabaw z masą stwierdzisz, że to coś dla ciebie możesz się pokusić a zakup maszynki do makaronu – koniecznie z przystawką wałkującą – znacznie przyjemniej się pracuje, a i kolory ładnie się łączy.

     Na początek:, jeśli korzystasz z wałka kuchennego, do którego modelina się klei zamiast zwilżać wodą możesz masę przykryć kawałkiem papieru do pieczenia i tak wałkować. Pamiętaj, aby wysuszyć modelinę chusteczką, albo papierem toaletowym zawsze, gdy kończysz jeden etap pracy i zaczynasz drugi.

     Wyroby z modeliny nie są niestety gotowe do użytku zaraz po tym, kiedy wyjdą spod naszych rąk. Trzeba je jeszcze poddać obróbce, dzięki której nabierze ona trwałości a tym samym będzie nas cieszyć przez długi czas.

Utwardzanie

     Są dwa rodzaje modeliny: termoutwardzalna i samoutwardzalna. Zajmiemy się tutaj pierwszym rodzajem, gdyż pierwszy nie wymaga żadnych zabiegów z naszej strony na etapie utrwalania. Na opakowaniach jest zazwyczaj zaznaczone, jaki to typ masy, przy czym znacznie częściej spotyka się masę termoutwardzalną. W zależności od własnych preferencji, modelinę można utwardzać poprzez gotowanie jej w wodzie lub też wypiekanie w piekarniku w temperaturze 100 stopni – obie czynności trwają 10-15 minut w zależności od wielkości koralika. Obie metody mają swoje wady i zalety – w piekarniku bardzo łatwo „przyrumienić” koraliki i wówczas wszystkie są brązowe;) co w przypadku gotowania się nie zdarza. Natomiast większość rodzajów modeliny w trakcie gotowania pokrywa się białym nalotem, z którym można sobie poradzić poprzez zastosowanie jednej z metod wykańczania koralików.

Wykańczanie koralików

     Istnieją trzy najpopularniejsze metody kończenia pracy nad koralikami:

• pomalowanie lakierem (np. lakier bezbarwny do paznokci)
• „pomalowanie” olejem
• pozostawienie takimi, jakie są

     Dwa pierwsze sposoby pozwalają na zniwelowanie w znacznym stopniu białego osadu po gotowaniu, jednakże w drugim przypadku koraliki mogą nie dać się odtłuścić zupełnie i w efekcie będziemy odczuwać ich „tłustość”. Oczywiście lakierowanie powoduje błyszczenie się koralików i wydaje się, że gdy chcemy pozostać przy „naturalnym”, matowym produkcie idealny jest sposób trzeci, lecz ma on tę wadę, iż biżuteria wykonana przy użyciu tychże komponentów jest zupełnie nie zabezpieczona przed różnymi warunkami atmosferycznymi jak i przed upływem czasu. Lepiej poszukać w sklepach budowlanych lakieru matowego, co w efekcie da nam słaby połysk. Jeśli chodzi o inne sposoby wykańczania koralików to oczywiście można tez pobawić się techniką decoupage, – ale o tym w innym dziale portalu.

     Zapraszam do zabawy z modeliną – uwolnijcie swoją wyobraźnię nie tylko na poziomie aranżacji gotowych produktów, ale same je stwórzcie.

Komentarze (18)

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą dodawać komentarze.
Proszę zaloguj się lub zarejestruj.